
Ye boi! I love you JAKE LETTS! and I like you OLIVER SAUNDERS!
A review not of my life but one the books I've read recently, hindi pa ako nakakapagreview ng libro na ginawan ko ng sariling blog, usually kasi kung saang website andun yung writer dun ko pinopost but since hindi ko kilala yung writer hindi ko alam kung saan ilalagay.
Pag hindi ko nagustuhan yung libro, usually hindi na ako nagkocomment pero sabi nga nila makakatulong din yung negative criticism or should I say constructive criticism sa isang writer.
MID siya na nakasabay ng libro ni Dior. Dahil MID siya, binasa ko siya agad. Naloka ako while I was reading it kasi feeling ko bipolar yung heroine tapos later on naisip ko bipolar din yung hero so bagay sila.
1st issue: Characterization. Alam ko na dapat ang character ng mga bida dapat nag-eevolve sa istorya pero dito parang kinapos ng eksena para maipakita yung pagpapalit o pag-evolve nung heroine. From a mahiyain biglang naging outgoing. Okay yung ganun pero parang naging abrupt lang yung nangyari. Sa unang chapter, college student pa lang yung heroine tapos later on nag-fade na yung "student" character niya naging mature siya na parang 25 years old na siya. Okay lang na hindi magbanggit ng edad as long as masusundan mo yung mga pangyayari tapos alam mo na tumanda na pala sila. Kaya parang bipolar tuloy sila :(
2nd issue: Yung friend na lalaki ng heroine eh parang siya yung hero na nakalaan para dun sa girl. Too protective for a friend and she's too close to be just his friend. Madami din masyadong characters na nabanggit, nakakalito. **binasa ko ulit yung book for the second time kasi baka wala lang ako sa mood or something pero ganun pa din.
3rd: Sexual tension. Hindi siya masyadong nadevelop sa story parang bigla na lang may nangyari sa kanila dahil nakita nung hero na nakabikini yung heroine basta as a reader alam mong may sexual tension sa pagitan ng bida sa unang interaction nila pero dito wala.
4th. May mga eksenang fill-in the gap. I know minsan, talagang yung reader yung magpifill-in dun sa story dahil hindi naman dapat ihahain ng writer pero parang yung mga importanteng detalye yung kailangang i-fill in ng readers.
5th. Too much vulgar words? Para sa isang hero, sapat na siguro yung mapapa-shit siya pero siguro nga hindi ko lang type yung hero kaya pati yun napansin ko **dahil may mga ibang hero naman na mapag-mura pero parang hindi lang bumagay sa hero dito.
Hindi naman siya super bad. The fact na naapprove yung novel ibig sabihin okay siya, hindi ko lang siya siguro type. I know babasahin at babasahin pa din siya, sabihan ninyo na lang ako kung okay naman pala siya at hindi ko lang naappreciate yung story.
Siguro naman aware kayo na patuloy kong hinahanap si Mr. Right, The One, True Love etc., taon-taon, isa sa mga wishes ko ay ang mameet siya. Tuwing magbibirthday ako sinasabi ko na "next birthday ko may boyfriend na ako", hindi ko naman akalaing madami pala akong next na dadaanan.
Hindi pa naman December 31 para iwrap-up ko ang taon pero pakiramdam ko lang masyadong madaming nangyayari sa buhay ko sa walong buwan na nakalipas, nagiging uneasy tuloy ako na parang ayoko ng umusad pa.
Alam ninyo yung issue tungkol kay Deadma King, Married Guy, Epal Officemate at Weird-Stalker guy (wala akong posts about dito pero alam ko nabanggit ko na ito sa mga usapan dito) at meron pa pala My Impossible Dream. Hindi ko maintindihan kung anong meron ako at puro sablay ata ang mga lalaking namimeet ko.
Kamakailan lang nagkaboyfriend yung isa kong officemate, wala masyadong nakakaalam dahil complicated (complicated dahil maaring maging issue sa office). Isa ako sa mga nakakaalam nito, hinulaan ko lang naman yun, and oh well, tama ako. Naging friend ko din yung guy at nakakatext ko din once in a while. Supportive ako sa lovelife ng officemate ko kahit pa nga feeling ko she deserve more than that, tutal buhay naman niya yun, go!. Nasabi ko na nakakatext ko yung guy di ba? May nakakalokang eksena lang sa text. Inamin ng guy na may crush siya sa akin, ako naman nashock ako kahit pa nga madalas magparinig yung guy sa text deadma lang ako, iniisip ko, joke lang yun. Sinabi ko iyon sa officemate ko dahil magkaibigan din kami, nagkaroon sila ng maliit na away dahil doon pero hindi ako nagsisisi na sinabi ko yun, she has the right to know.
Guess what, yung boyfriend ng officemate ko at yung Married Guy ay partner sa work. Sabi ko nga dun sa officemate ko, hindi na ako makikipaglapit pa o magpapakita ng friendliness sa mga crew nila baka malagyan nila ng malisya. Kung iisipin mo nga hindi naman ako kagandahan (sakto lang), hindi rin ako mabait, Miss Sungit nga daw ako kaya hindi ko sila maintindihan.
Naalala ba ninyo yung post ko about sa new found friend ko? May feeling ako na another sablay guy ulit siya. A month ago, dapat magpopropose na siya sa girlfriend niya pero nagbreak sila at parang nalost siya bigla. Nirefer ng friend-madz ko siya para sa kahit na anong work sa amin at dahil CompSci graduate siya naisip ko na pwede siya dun sa isa sa mga position sa amin. Ininvite ko siya for exam, and then nakapasa siya so interview naman, napili din siya nung boss so for requirements. Nakatext ko siya dahil sa mga iyon. He invited me out with my madz, umokay naman ako tutal kasama naman yung friend ko. Sa mga palitan namin ng texts, hindi naman ako manhid o tanga para hindi mapansin na nagpapalipad hangin siya sa akin. Deadma lang ako, last thursday, dumaan siya sa office dahil gusto daw niya akong makita at kahit naghintay pa siya ng 2 hours sa akin. Hinatid niya ako hanggang MRT. He asked me kung gusto ko daw kumain sa labas sabi ko naman pag kumain kami sa labas dapat kasama yung mga friends ko at hindi pa din naman ako gutom.
Hindi ba dapat kinikilig ako sa mga texts, tawag at pagpunta niya sa office? Pero ZERO! In my mind, gusto ko lang makatulong sa kanya para mawala yung pagkabore niya sa bahay nila (dahil mag-isa lang to at nasa mindoro ang family niya). I have this feeling kasi na, he needed someone to uplift his ego by dating someone again. Hindi ako naniniwala sa love at first sight dahil hindi ko pa naman yun nararamdaman kaya alam kong hindi pa naman seryoso kung ano mang pagka-crush ang meron siya para sa akin.
Okay naman siya actually, matangkad, may lahing chinese, gentleman, sweet PERO hindi ako kinikilig sa kanya, either naMANHID na ako or wala lang talagang SPARK. Hindi ko alam kung nasobrahan na ako sa kakabasa ng PB pero hinihintay ko yung "butterflies in my stomach" "erratic heartbeat" and "spark in my eyes". Am I expecting too much? Pero hindi ba dapat mararamdaman ko yun kung siya na nga? kaso wala eh. O baka naman hindi yun nararamdaman agad? baka pagnagtagal tska yun lalabas? Super late bloomer nga siguro ako kasi dapat iniisip ko to nung college pa ako pero wala akong magagawa ganun talaga.
Sabi ko sa sarili ko, kapag dumating na si Mr. Right ngayon, handa na ako pero parang hindi pa din pala. What's wrong with me?

| Rating: | ★★★★ |
| Category: | Music |
| Genre: | Other |
| Artist: | Angeline Quinto |